Rade Jovanović, narodni pjesnik, je jedan od najpoznatijih tekstopisaca i kompozitora narodne muzike sa prostora eks-Jugoslavije. Bila je to svestrana, plemenita i humana ličnost, osećajni i skromni čovjek, šeret sa priličnom dozom tvrdoglavosti, što po pravilu odlikuje istinske boeme.
“Goraždanin Rade Jovanović“, kako je volio da se predstavlja, pisao je tekstove i komponovao čistu i bistru narodnu muziku iz ličnog zadovoljstva i bio srećan jedino kad bi, kako je volio govoriti, „njegova pjesma ušla u narod“!
Rijeka Drina, Goražde, Bosna i Hercegovina, priroda, ljudi i njihove sudbine bili su nepresušni izvor i stalna tema Radovih pjesama, poput: „Jablani se povijaju“, „Negdje u daljine“, „Sumorna jesen“, „Ne pitaj me stara majko“, „Kad u maju ruže procvetaju“, „Tebi, majko, misli lete“, „Seja kose rasplela“, „Malenim sokakom ne prolazim više“, „Kad sretneš Hanku“, „Svjetla moga grada“, „Prolazi jesen“, i brojne druge, čpoput pjesme „Prođoh Bosnom kroz gradove“, koju je napisao sa Dragišom Nedovićem, pobratimu po stvaralaštvu.
Sve te i mnoge druge pjesme, a napisao je blizu 500, ostale su kao njegov neizbrisivi spomenar na ostvarenja dostojna antologije pjesništva i prave novokomponovane narodne pjesme.
Centar za kulturu veče pod nazivom “ Često mlađan prošetah kraj Drine” posvećuje ovom velikom pjesniku i kompozitoru u čije besmrtne stihove spadaju i oni iz pjesme posvećene Goraždu:
“ Goražde jedino u srcu mom, tu mi je ljubav i dom, ti si najljepše pjesme poj, volim te, o grade moj”..
I danas, neprolazni pjesnik, zagledan u voljeno Goražde, između dva jablana, u groblju Kolijevke, šalje poruke kojima na samo njemu svojstven način brani vječne vrijednosti sevdalinke i sevdaha..
Novina Glas Goražda
